دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۳۰
انوری
ای ماه تمام برنیایی آخر
جانی که همی رخ ننمایی آخر
چون جان به لطافت و چو ماهی به جمال
جان من و ماه من کجایی آخر