دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۱۱
انوری
دی قهر تو گفتی که اجل می زاید
وامروز بقا به عدل می افزاید
آن قهر جهانگیر چنان می بایست
وان عدل جهان دار چنین می باید