دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۱۰
انوری
بس راه که پای همتم پیماید
تا مشکل یک راز فلک بگشاید
بس روز سیه که از غلط پیش آید
تا از شب شک صبح یقینی زاید