دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۰۷
انوری
در مستی اگر ببرد خوابم شاید
می دیده ببندد ارچه دل بگشاید
بیدار ز مادران چو تو کم زاید
بخت تو نیم که هیچ خوابم ناید