دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۰۳
انوری
یک شب مه گردون به رخت می نگرید
وز اشک ز دیده خون دل می بارید
یک قطره از آن بر رخ زیبات چکید
وان خال بدان خوشی از آن گشت پدید