دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۵
انوری
بر عید رخت دلم چو پیروز نبود
از عید دل سوخته جز سوز نبود
گویند که چون گذشت روز عیدت
ای بی خبران چو عید خود روز نبود