دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۳
انوری
دوشم ز فراق تو همه شیون بود
چشمم چو پر از خون شده پرویزن بود
بر هر مژه خونی که مرا درتن بود
چون دانهٔ نار بر سر سوزن بود