دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۴
انوری
در بزمگهی که مطربی کوس کند
بر تیر قضا تیر تو افسوس کند
رایات تو گر روی به بغداد نهد
دجله به در ریش زمین بوس کند