دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۸
انوری
ما را بجز از نیاز هیچ چیز نماند
در کیسهٔ عقل نقد تمییز نماند
گه گاه به آب دیده دل خوش شدمی
چندان بگریستم که آن نیز نماند