دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۶
انوری
با روی تو از عافیت افسانه بماند
وز چشم تو عقل شوخ و دیوانه بماند
ایام زفتنهٔ تو در گوشه نشست
خورشید ز سایهٔ تو در خانه بماند