دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۰
انوری
چندان که مرا دلبر من رنجاند
گر هیچ کسی نداند ایزد داند
یک دم زدن از پای فرو ننشیند
تا بر سر آب و آتشم ننشاند