دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۶
انوری
عدل تو چو سایه بر ممالک پوشد
کان ماند و بس که از کفت بخروشد
چون می نوشی که نوش بادت گویی
خورشید به ماه مشتری می نوشد