دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۵
انوری
روی تو به دلبری جهان می گیرد
زلف تو زره گری از آن می گیرد
جزعت به نظر زبان دل می بندد
لعلت به شکر طوطی جان می گیرد