دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۲
انوری
در عرصهٔ ملکی که کمی نپذیرد
با چند هنر کز چو منی نگزیرد
خورشید فراغتم فرو می میرد
بوطالب نعمه کو که دستم گیرد