دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۵
انوری
دل گرچه غمت ز جان نهان می دارد
اشکم همه خرده در میان می دارد
جان بی تو کنون فراق تن می طلبید
دل بی تو کنون ماتم جان می دارد