دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۹
انوری
خود عهد کسی کسی چنین بگذارد
کاندر بد و نیک هیچ یادش نارد
جانا ز وفا روی مگردان که هنوز
خاک در تو نشان رویم دارد