دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۵
انوری
هر تیره شبی که ره به روزی نبرد
گردن به حساب عمر من برشمرد
با این همه ماتم فراقش دارم
گرچه به هزار گونه محنت گذرد