دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۴
انوری
جوهر که ز ایزدش همی نامد یاد
وز مرتبه آفتاب را بار نداد
از مرگ به یک تپانچه در خاک افتاد
احسنت ای مرگ هرگزت مرگ مباد