دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۳
انوری
دادم به امید روزگاری بر باد
نابوده ز روزگار خود روزی شاد
زان می ترسم که روزگارم نبود
چونان که ز روزگار بستانم داد