دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۷
انوری
با یار مرا زور و ستم درنگرفت
زاری و فغان و لابه هم درنگرفت
از شعر ترم چو سنگ نم درنگرفت
تدبیر درم کنم که دم درنگرفت