دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۵
انوری
هجران تو دوش چون به من درنگریست
بنشست و به های های بر من بگریست
گریان بر وصل شد که تدبیرم چیست
تا چند به جان دیگران خواهی زیست