دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۹
انوری
با آنکه دلم در غم هجرت خونست
شادی به غم توام ز غم افزونست
اندیشه کنم هر شب و گویم یارب
هجرانش چنین است وصالش چونست