دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹
انوری
سیاره به خدمت سپرد خاک درت
خورشید که باشد که بود تاج سرت
شد هر دو جهان به بندگی تو مقر
چونان که به بندگی جد و پدرت