دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶
انوری
همواره چو بخت خود جوانی بادت
چون دولت خویش کامرانی بادت
ای مایهٔ زندگانی از نعمت تو
این شربت آب زندگانی بادت