دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶
انوری
این دل چو شب جوانی و راحت و تاب
از روی سپیده دم برافکند نقاب
بیدار شو این باقی شب را دریاب
ای بس که بجویی و نیابیش به خواب