دیوان اشعار - مقطعات
شمارهٔ ۴۸۷ - در ستایش سخن خود
انوری
بزرگوارا با آنکه معرضم ز سخن
چنانکه باز ندانم کنون زردف روی
هنوز با همه اعراض من چو درنگری
سخن چنانکه چنان به بود ز من شنوی