دیوان اشعار - مقطعات
شمارهٔ ۴۳۹
انوری
چنان زندگانی کن ای نیک رای
به وقتی که اقبال دادت خدای
که خایند از بهرت انگشت دست
گرت بر زمین آمد انگشت پای