دیوان اشعار - مقطعات

انوری

شمارهٔ ۳۶۰ - در عذر

انوری
ای همه سیرت تو هنگ و ثبات چه کنم بی ثبات و بی هنگم
گر خطایی برفت بر قلمم هست از آن شرم چون قلم رنگم
تا نگویی که شعر نیرنگیست حاش لله نه مرد نیرنگم
از جهانی به تست فخرم و بس گرچه هست از جهانیان ننگم
الحق الحق بدانچه کردستم در خور هر عتاب و هر جنگم
چه شود از من این گران مشمر هم تو دانی که بس سبک سنگم
بد مشو با من و مکن دل تنگ که ز بد کرده نیک دلتنگم