دیوان اشعار - مقطعات
شمارهٔ ۳۵۹ - در افلاس و رنجوری خود
انوری
به خدایی که زنده و باقیست
که من امروز طالب مرگم
باورم دار این حدیث ازآنک
صعب رنجور و نیک بی برگم