دیوان اشعار - مقطعات
شمارهٔ ۲۸۷
انوری
صاحبا به هر رهی یک قدری می بفرست
نه از آن می که بود در خور پیمانه وطاس
زان می بی شر و بی شور که بی سیمان را
ساغر او کف دستست وصراحی کریاس