دیوان اشعار - مقطعات
شمارهٔ ۲۸۳ - مطایبه
انوری
آزرده رفت مانا تاج الزمان ز ما
زیرا که وقت رفتن رفتم نگفت نیز
اسراف از او طمع نتوان داشت شرط نیست
لفظش درست و مرد حکیمست و در عزیز