دیوان اشعار - مقطعات
شمارهٔ ۲۷۷ - در طلب شکر و عود
انوری
ای هنر از آتش تو بویا همچو عود
وی فلک در خدمتت چون نیشکر بسته کمر
کار من با شکر و عود آمدست اندر زفاف
وین محقر نزد آن مهتر نداردبس خطر
عود و شکر ده به من کین غم به من آن می کند
کاب و آتش می کند پیوسته باعود و شکر