دیوان اشعار - مقطعات
شمارهٔ ۲۷۵ - شکایت از روزگار
انوری
اندرین دور بی کرانه که هست
آخر کار هوشیاران شکر
نعمتی کان به شکر ارزد چیست
پس مه اندیش هم مصحف شکر