دیوان اشعار - مقطعات
شمارهٔ ۲۴۰
انوری
گفتم ترا مدیح دریغا مدیح من
خود کرده ام ندارد باکرد خویش سود
چون احتلام بود مرا مدح گفتنت
بیدار گشتم آب نه درجای خویش بود