دیوان اشعار - مقطعات
شمارهٔ ۲۰۸ - لغز
انوری
یکی و پنج و سی وز بیست نیمی
وگر قدرت بود فرسنگکی چند
چو زین بگذشت و ما و مطرب و می
گناه از بنده و عفو از خداوند