دیوان اشعار - مقطعات
شمارهٔ ۱۷۶ - مطایبه
انوری
جهان گر مضطرب شد گو همی شو
من و می تا جهان آرام گیرد
دلم را انده امروز بس نیست
که می اندوه فردا وام گیرد