دیوان اشعار - مقطعات
شمارهٔ ۱۵۳ - در مفارقت دوستی
انوری
به خدایی که از شب تیره
روز روشن همی پدید آرد
بی قلم بر بساط آینه فام
صورت آفتاب بنگارد
کز غمت انوری ز آتش دل
آب حسرت ز دیده می بارد