دیوان اشعار - مقطعات
شمارهٔ ۱۳۰ - ایضاله
انوری
ای ز جانم عزیزتر خاکی
گر زمین عطف دامن تو برفت
از تو باز آمدن که یارد خواست
عذر این آمدن که داند گفت