دیوان اشعار - مقطعات
شمارهٔ ۱۱۱ - در مذمت سواری
انوری
تو مرا گر پیاده ام منکوه
که مرا از پیادگی گله نیست
جنبش آسمان به نفس خودست
پای بند طویله و گله نیست
در سواری تو لاف فخر مزن
که ترا جای لاف و مشغله نیست
تو چو کوهی و در مفاصل کوه
حرکت جز به سعی زلزله نیست