رباعیات
شمارهٔ ۱۲۹
امیر محمد معزی
هر شب ز غم تو دل ز جان برگیرم
پندی که خرد دهد من آن نپذیرم
تا روز نهد خیال تو در پیشم
صد چشمه و من ز تشنگی می میرم