رباعیات
شمارهٔ ۱۲۶
امیر محمد معزی
هر شب غم تو به مه اشارت کندم
وز چشم پر آب خواب غارت کندم
یک شب نگذارد که کنم دیده فراز
چندان که خیال تو زیادت کندم