رباعیات
شمارهٔ ۱۱۷
امیر محمد معزی
نشناخت ملک سعادت اختر خویش
در منقبت وزیر خدمتگر خویش
بگماشت بلای تاج برکشور خویش
تا در سر تاج کرد آخر سر خویش