رباعیات
شمارهٔ ۱۰۹
امیر محمد معزی
خستی دل من به غمزه ای بدر منیر
چونانکه ملک سینهٔ من خست به تیر
در سینه و دل کنون دو پیکان دارم
از سینه و دل هر دو برون آمده گیر