رباعیات
شمارهٔ ۸۲
امیر محمد معزی
چون باز خیال تو پر و بال زند
در جان رهی عشق تو چنگال زند
آن کس که نه از وصال تو نال زند
شاید که ز چشم خویش قیقال زند