رباعیات
شمارهٔ ۷۷
امیر محمد معزی
در عشق تو ای صنم مرا رای نماند
وان طبع لطیف حکمت آرای نماند
بر جای همی بود دلم بی غم تو
تا جای غم تو گشت بر جای نماند