رباعیات
شمارهٔ ۴۲
امیر محمد معزی
در راه نسا ای ملک پاک سرشت
جز سنگ ندیدم به دل سبزه و کشت
دوزخ دره ای گذاشتم ناخوش و زشت
چون پیش تو آمدم رسیدم به بهشت