دیوان اشعار - مثنویات

امیرخسرو دهلوی

شمارهٔ ۴۵ - نمونهٔ کامل صنایع لفظی و معنوی در اشعار قران السعدین ایجاز

امیرخسرو دهلوی
گر چه پدر بر سر تختش کشید شست و فرود آمد و پیشش دوید

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

این بیت تصویری از رعایتِ مراتب و حفظِ حرمتِ پدر در عینِ برخوردار بودن از مواهبِ قدرت را به نمایش می‌گذارد.

فرزند، با وجودِ دعوتِ پدر به نشستن بر تختِ شاهی، تواضع و خدمت‌گزاری را بر جاه و مقام ترجیح می‌دهد و با شتاب از آن جایگاهِ بلند فرود می‌آید تا ادبِ فرزندی را به جای آورد.

معنای روان

گر چه پدر بر سر تختش کشید شست و فرود آمد و پیشش دوید

اگرچه پدر او را با اکرام و احترام به بالای تختِ پادشاهی فراخواند، اما او بی‌درنگ از جای برخاست و با شتاب از تخت فرود آمد و به سوی پدر شتافت تا ادب و تواضع خود را ابراز کند.

نکته ادبی: واژه شست در این سیاق به معنای برخاستن و حرکتِ سریع است که از ریشه‌ی جستن مشتق شده است. فعل کشیدن نیز در اینجا به معنای فراخواندن و به مقامِ رفیع نشاندن به کار رفته است.

آرایه‌های ادبی

کنایه بر سر تخت کشیدن

کنایه از ارج نهادن، بزرگ شمردن و دعوت به مشارکت در قدرت و مقام است.

تضاد تخت و فرود آمدن

تقابل میان جایگاهِ بلندِ پادشاهی و حرکتِ فروتنانه برای پایین آمدن از آن، نشان‌دهنده اولویتِ ادب بر قدرت است.