آی واژه - امیرخسرو دهلوی - دیوان اشعار

ای غالیه گرد ماه سوده آراسته شمع را زدوده

برداشته نسخه ای ز خورشید آیینه که روی تو نموده

یک خنده ز لعل شکرینت زنگار هزار دل زدوده

جان تازه شود ز گرد خنگت کان خاک مفرحی ست سوده

هر روز به کوی تو جوانان جان کاشته و جگر دروده

هر روز به دیدن رخ تو جان داده و عمر تو فزوده

بیگانه شد آن کسی که بوده ست وقتی به دل خراب بوده

هر شب دل من حدیث دردت هم گفته و هم ز خود شنوده

کس در غم تو نداده پندم جز آنکه غمی نیازموده

بسته به عطای او دل خویش خسرو که میان خون غنوده

دیوان اشعار - غزلیات