دیوان اشعار - غزلیات

امیرخسرو دهلوی

شمارهٔ ۱۲۶۴

امیرخسرو دهلوی
ما ترک رضای دل خودکام گرفتیم در زاویه نیستی آرام گرفتیم
بدنامی و آوارگی ما چو ز دل بود ترک دل آواره بدنام گرفتیم
دل زحمت خود برد ز ما و ز بلا رست آزاد نشد مرغ کزین دام گرفتیم
تا سوختن عشق ز پروانه بدیدیم سودای همه سوختگان خام گرفتیم
غم خوردن پیدا بد و خون خوردن پنهان ذوقی که ز خوبان گل اندام گرفتیم
هر کس در پیری ز د و ما دامن خمار زین عاشقی عاریت آرام گرفتیم
ای اهل سلامت که نداری خبر از ما رو سبحه ترا باد که ما جام گرفتیم
گفتی کم جانی و تنی گیرد درین راه ما راه تو، ای شیخ، به ناکام گرفتیم
سودای تو با کام دل از کام برون زد هرچ از همه خوبان جهان کام گرفتیم
ماییم دعاگوی و ز اقبال رقیبت کز وی قدری لذت دشنام گرفتیم
میکن ز جفا هر چه توانی و میندیش کان در حق خسرو کرم عام گرفتیم