دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۵۵۱
امیرخسرو دهلوی
ای دل ز وعدهٔ کنج آن شوخ یاد کن
خود را به عشوه گر چه دروغ است شاد کن
بنویس نامه ای و روان کن به دست اشک
لیک اول از سیاهی چشمم سواد کن
اینک سواره می رود و تا ببینمش
ای آب دیده یک نفسی ایستاد کن